Technosis to choroba człowieka uzależnionego od technologii polegająca na utracie zdolności bezpośredniego odczuwania życia w czasie teraźniejszym. Powoduje mylenie porządku naturalnego z tym co zaprojektowane, wymyślone. Termin ten zaproponował już w 1973r. śląski filozof Józef Bańka. Technosis prowadzi do odrealnienia, poczucia pustki, braku sensu, degradacji ciał i środowiska, depresji i głębokiej samotności. Społeczeństwa dotknięte technosis wpadają w zbiorowe urojenia. Panuje w nich przekonanie, że nowe, potężniejsze technologie mogą rozwiązać kryzysy przez tę samą technologię powodowane.

Język tańca post/butoh wywodzący się  z pierwotnych korzeni kultury i sztuki zachęca nas do pytania o znaczenie człowieczeństwa i przyszłość pochodzącego z ziemi ciała w kosmicznej (to infinity and beyond) i cyfrowo sfragmentarowanej rzeczywistości. Nasz spektakl to praktyka oporu przeciwko redukcji ludzkiej świadomości do dających się zapisać na twardym dysku wzorcom aktywności elektrycznej mózgu. Dawka przypominająca szczepionki przeciwko technosis. Bunt „powolnego” ciała przed zbyt szybką ewolucją myśli.